با نزهت كه ازهار « 1 » و اكمام « 2 » آن آسايش جان بود شيرى شورانگيز « 3 » كين - آور « 4 » خون‌ريز مسكن داشت و گرگى و روباهى در خدمت او بودند و از بقاياى فريسهء « 5 » او قوت خود مىساختند . وقتى « 6 » شير صيدى را بشكست و به گرگ اشارت كرد كه اين گوشت « 7 » ميان ما قسمت كن . گرگ آن گوشت را « 8 » به سه قسم « 9 » كرد . يك « 10 » قسم « 11 » پيش شير نهاد و يك قسم « 12 » پيش روباه و قسم « 13 » ديگر براى خود نگاه « 14 » داشت . شير چون آن مساوات « 15 » بديد مواسات را « 16 » بگذاشت و پنجه بزد چنان كه سر گرگ را در پيش « 17 » پاى « 18 » او « 19 » انداخت « 20 » ، پس روباه را گفت « 21 » : اين گوشت را « 22 » ميان من و خود قسمت كن . روباه جمله « 23 » در پيش شير نهاد ، شير را « 24 » از آن ادب او عجب آمد . گفت : اى روباه . اين ادب از كه آموختى « 25 » ؟ گفت : از سر آن « 26 » گرگ . و اين حكايت « 27 » تنبيه است مر « 28 » جملهء عقلا را كه در افعال و اقوال و احوال « 29 » از ديگران اعتبار گيرند « 30 » و اخلاق ديگران را امام « 31 » سازند و از هر فعلى كه همه « 32 » كس « 33 » را نيك آيد آن را خلق خود سازند « 34 » و از

--> ( 1 ) متن و مج و بنياد : زهرات ( 2 ) مپ 2 - و اكمام آن ( 3 ) متن - شورانگيز ( 4 ) متن : كناور ، مج - كين‌آور ( 5 ) متن : فرصه ، مج : نواله ، بنياد : مأكول ( 6 ) مپ 2 : يك روز ( 7 ) مج + را ( 8 ) مج - را ( 9 ) بنياد : قسمت ( 10 ) متن : بل‌كه ( 11 ) متن + اول ( 12 ) متن : و ديگر ، مپ 2 و بنياد : و ديگر قسم ( 13 ) مج : قسمى ، بنياد - قسم ( 14 ) مپ 2 : نگه ( 15 ) متن : مواسات ( 16 ) مج - را ( 17 ) متن و مپ 2 و مج - پيش ( 18 ) بنياد - پاى ( 19 ) متن و مپ 2 و مج - او ( 20 ) متن و مپ 2 و مج : افتاد ( 21 ) مج + كه ( 22 ) متن - را ( 23 ) مج + گوشت ( 24 ) متن - شير را ، مپ 2 - را ( 25 ) مج و بنياد : آموختهء ( 26 ) متن و مپ 2 و بنياد : شير و ، مج : از آن سر ، تصحيح متن قياسى است ( 27 ) متن + مر ( 28 ) متن - مر ( 29 ) مپ 2 و بنياد - احوال ، مج : در احوال و افعال ( 30 ) متن : گيرد ( 31 ) بنياد + خود ( 32 ) مج - همه ( 33 ) مج : كسى ( 34 ) مپ 2 - و از هر فعلى . . . سازند